باز،نشسته

به آینده ای فکر میکنم که روزها رو در حالی که خیره به سقف عبور میکنن به شب ها میدوزه ،و زندگی ای که با تمام بیهودگیش مثل یه پیله ی چسبناک ما رو در خودش تنیده نه میل فرار دارم و نه طاقت سکون! منکر روزهایی که با آشفتگی اومدم و با گشاده رویی بیرون زدم نمیتونم بشم، منکر لحظه هایی که بهم امید داد و همچنین منو محدود کرد، منکر آدمهایی که دوستشون داشتم و بعضا از اونها خسته... ای کاش وقتی جمله های نصیحت بار...

ادامه مطلب